Jabbeke, de plaats waar Constant Permeke gewoond heeft tot zijn dood en de plaats waar menig vakantieganger eens ging plonzen op het klein strand. Maar vooral de wedstrijd die ondergetekende vorig jaar heel onverwacht kon winnen. Natuurlijk wou ik even goed doen als vorig jaar. 

Makkelijk ging het echter niet zijn. Het parcours werd in vergelijking met vorig jaar volledig hertekend en nu werd ik wel bij de favorieten gerekend. Maar desalniettemin wou ik minstens weer op het podium staan. 

Om 14 uur gingen we van start voor 1 km zwemmen, 100 km fietsen en 10 km lopen. Toen het startschot luidde sprongen we met z’n allen in het water. Ik miste mijn start volledig, liet me wegdrummen en mocht onmiddellijk aan een inhaalrace beginnen. Niet erg, want zo ben ik meestal op mijn best. Als tiende kwam ik uit het water op een kleine minuut van de kop. Alles was nog mogelijk. 

Ik sprong wat stuntelig op mijn fiets, maar had toch al snel de goede cadans te pakken. Het bochtenwerk verteerde ik ook goed. Atleet na atleet kon ik oprapen. Na de eerste van vijf ronden waren er nog slechts twee renners die ik niet te pakken had gekregen. Met ploeggenoot Kasper Lagae en topfavoriet Stenn Goetstouwers niet van de minste natuurlijk. Maar ik had er een goed oog op. Na een 35-tal kilometer kreeg ik hen in het vizier. Het was nog een kwestie van tijd tot ik bij hen kon aansluiten. 

Helaas sloeg het noodlot toe op een vreemd moment. Ik ging ongelukkig onderuit in een nochtans niet zo moeilijke bocht en een waarin ik ook zeker niet al te veel risico pakte. Allemaal niet belangrijk. Want het feit was dat ik wel tegen de grond lag. Ik stond onmiddellijk terug rechtop, mat de schade op en ging terug verder. Mijn geloof in winst had wel een serieuze knauw gekregen. Maar ik ging er nog eens alles aan doen om terug te komen. 

Het tempo van voor de val kon ik echter niet meer aan. Ik reed niet slecht, maar de grinta was eruit. Toen ik werd bijgehaald door hardrijder Hans van de Buverie, deed ik weinig moeite om aan te pikken. Het ging ook gewoon te snel voor mij op dat moment. De rest van het fietsonderdeel fietste ik stevig, maar ook niet meer dan dat. Ik ging zo als vierde de wisselzone in. 

Als snel werd ik overstoken door enkele atleten en toen ik wist dat de top vijf er niet meer in zat liet ik het wat lopen. Ik eindigde ontgoocheld op een 9de plaats. Natuurlijk nog niet slecht, maar ik kwam voor meer. 

Goetstouwers won overtuigend de race voor ploeggenoot Lagae die ook eens de grond had gekust.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *