Deinze, gekend van radio Tequila en de ‘Stoet van Canteclaer’. Maar deze keer trokken we er naartoe om er de 111 van deze prachtige stad te betwisten. 

Zoals jullie wellicht weten is de 111 een formule die mij op het lijf is geschreven. Dit was dan ook een wedstrijd waar ik bijzonder hoog wilde scoren. Lees: Minstens op het podium staan. 

Om 10 uur gingen we in tropische temperaturen van start. Het zwemmen verliep degelijk. Ik kwam een minuutje na de leiders uit het water. Mijn plan was om terug zo snel mogelijk het gat te dichten. Dat ging geen evidentie worden op hardrijders als Goetstouwers en Parreyn. 

Na één ronde fietsen was ik benieuwd hoeveel ik van mijn achterstand had goedgemaakt. Helaas was dat niet aan de orde. Ik verloor twintig seconden extra in de plaats. Ook de ronde erop toen ik Swolfs inhaalde en ook hij wat kopwerk deed, kon ik niet dichter komen. Integendeel. De koplopers reden steeds verder weg van mij. Ik reed nochtans niet slecht. Over de 100 km reed ik bijna 43 km/uur gemiddeld. 

Maar dat was duidelijk niet genoeg, want de leiders trokken, met een bonus van meer dan drie minuten op mij, hun loopschoenen aan. De derde plaats zou het hoogst haalbare zijn vandaag. Bij het begin van het lopen moest ik nog afrekenen met Swolfs voor die derde plaats. Na één ronde van 2.5 km gelopen te hebben lukte dat. 

Maar uit de achtergrond zag ik twee ‘wilden’ opkomen: Petralia en Priem. In één ronde hadden ze al heel wat van de twee minuten achterstand goed gemaakt op mij. Dat zag er niet goed uit. 

Na twee ronden zag ik opeens Petralia niet meer, een zonneslag had hem geveld. Jammer voor hem. Dus moest ik enkel nog afrekenen met Priem, want die had uitstekende loopbenen meegebracht naar Deinze. Bij het ingaan van de laatste ronde had ik nog een bonus van om en bij de 40 seconden. Dat moest volstaan, zeker met de gedachte dat mijn laatste loopronde meestal ook mijn beste is. 

Nu was het gelukkig ook zo. Hij kwam in de laatste ronde niet meer dichter en zo eindigde ik derde. Doel behaald. Verliezen van toppers als Goetstouwers en Parreyn is zeker geen schande. Al had ik wel verwacht dat ik iets meer weerwerk had kunnen bieden. Dat zal voor de volgende keer zijn! 

Volgende afspraak is op 15 september in Ieper. Tot dan!

Foto: Marc Van Hecke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *