Ieper, ‘de Kattenstad’ of sinds het bezoek van Paus Johannes Paulus II, ‘de Vredesstad’ genoemd. Maar op deze zondag 15 september vooral ‘triatlonstad’, want de tiende editie vond er plaats van de In Flanders Fields- triatlon, een ‘kwartje’ met een sterke bezetting. De organisatie had kosten nog moeite gespaard, om er ook voor de toeschouwers een aangenaam kijkstuk van te maken. Mooi werk! 

Ik was trouwens ook content met het fietsparcours van 40 km, dat vooral liep over mijn oude trainingswegen van toen ik nog in het ouderlijk huis te Menen verbleef. Een stevig parcours met hier en daar wat korte kuitenbijters, zo heb ik het wel graag. Ja, ik stond toch wel aan de start met enige ambitie. Lees: Top vijf, nog liever podium. 

Om 14.30 uur gingen we van start voor de 1000 m zwemmen aan de Vestingen. Niet het properste water, maar voor één keer was dat een voordeel. Want na de hectische start sloeg er een andere atleet mijn zwembril van mijn hoofd. Die zat op die manier vol met water en ik moest even halt houden. Tot mijn grote verbazing kon ik met mijn voeten heel makkelijk aan de bodem. Zo kon ik snel mijn zwembril weer op zijn plaats zetten en met een sprongetje mijn plek in de groep weer innemen. Geen seconde verloren. Leve de Ieperse uitwerpselen! 

De rest van het zwemmen verliep degelijk en ik kwam rond de tiende positie uit het water, een dikke minuut na de koplopers. Nog zeker geen man overboord! Na een snelle wissel ging ik er snel vandoor op de fiets. Snel mag je gerust letterlijk nemen, want in geen tijd kon ik heel wat van de atleten voor mij inhalen. De meesten deden weinig of geen moeite om mee te gaan met mij. Enkel twee ‘ambetanteriken’ kon ik niet lossen: ploegmaat Hannes Cool en Tom Mets, twee toppers dus. Op een gegeven moment reed er nog slechts één atleet voor ons, de jonge Brecht Van Vooren. Hoe snel we ook reden, we kregen hem niet te pakken. De laatste 10 km bleven we de hele tijd op een 15 seconden hangen. 

Zo gaan we dan ook de wisselzone in. Na alweer een snelle wissel begon ik als tweede aan het loopnummer. Hier zat muziek in. Mets kwam al snel over mij, ik probeerde even mee te gaan, maar ik moest al snel mijn meerdere erkennen. Even later kwam Hannes bij mij aansluiten, ook nu probeerde ik mee te gaan. Helaas lukte dit nu ook niet, meer nog, ik raakte helemaal uit mijn tempo. Ik liep vierkant. Na een vier kilometer werd ik dan ook nog eens overvleugeld door Naeyaert en Baelde. Zesde positie. Daarvoor zakte ik niet af naar Ieper. De moed zonk wat in mijn schoenen. Toch vond ik wonder boven wonder na een zevental kilometer weer het goede tempo. Plaatsen goedmaken zou moeilijk zijn, maar er verliezen ging toch al zeker niet meer gebeuren. 

Zo werd ik dan ook zesde. Geen slecht resultaat op deze sterke bezetting, maar toch overheerst een lichte ontgoocheling. Hier zat wel wat meer in. Het enige positieve was dat ik de KOM had van het fietsparcours. Ik was toch in één discipline de beste van de dag!

Tom Mets won verdiend de wedstrijd voor Hannes en Naeyaert. 

Op naar de laatste, zondag 22 september in Lille. Hopelijk voor een spectaculair einde van het seizoen!

2 Comment on “Ovaal, rond en vierkant in Ieper.

  1. Mooi verslag zoals we van jou gewend zijn. Hopelijk kan je volgende zondag het toch al geslaagde afsluiten met een knalprestatie!

  2. Mooi verslag zoals we van jou gewend zijn. Hopelijk kan je volgende zondag het toch al geslaagde seizoen afsluiten met een knalprestatie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *